مالیات بهعنوان ابزار اصلی تأمین مالی دولت و متغیری کلیدی در بهبود متغیرهای کلان اقتصادی، شامل دو بخش کلی مستقیم و غیرمستقیم است که مالیات بر درآمد نیروی کار، زیرمجموعهای مهم از مالیاتهای مستقیم محسوب میشود. در این راستا، این پژوهش به بررسی آثار تولیدی تغییر نرخ مالیات بر درآمد نیروی کار در ایران با استفاده از یک مدل تعادل عمومی در وضعیت پایدار میپردازد. نتایج نشان میدهد که افزایش این نرخ مالیاتی منجر به کاهش عرضه نیروی کار، تولید ناخالص داخلی، مصرف و مطلوبیت آنی (رفاه) میشود. به طور مشخص، افزایش ۱۰ درصدی این مالیات از ۱۰ به ۲۰ درصد، کاهش تولید ناخالص داخلی و رفاه خانوار را به ترتیب به میزان 6/6 و 18/14 درصد در پی دارد. یافته دیگر، رفتار غیرخطی اثرات مالیاتی است. بهطوریکه، کاهش نرخ مالیات در سطوح بالا، تأثیر بهمراتب بیشتری بر تحریک تولید و اشتغال نسبت به سطوح پایین دارد. همچنین، ظرفیت تأمین مالی دولت از طریق انتشار اوراق قرضه رابطهای به صورت U معکوس با نرخ مالیات بر درآمد نیروی کار دارد؛ بهگونهای که در نرخ مالیاتی 6/49 درصد به حداکثر میرسد و پس از آن کاهش مییابد. علاوه بر این، تولید ناخالص داخلی بیشترین تأثیرپذیری را به پارامتر عامل تنزیل نشان میدهد.
nasrollahi H. Production Effects of Labor Income Taxation in Iran:
A General Equilibrium Model Approach. qjfep 2026; 14 (53) :6-35 URL: http://qjfep.ir/article-1-1846-fa.html
نصراللهی حسین. اثرات تولیدی مالیات بر درآمد نیروی کار در ایران:
رویکرد مدل تعادل عمومی. فصلنامه سیاست های مالی واقتصادی. 1405; 14 (53) :6-35