هدف اصلی مقاله حاضر، شناسایی تأثیر ضرایب علیالرأس مالیاتی بر ساختار صنایع مواد غذایی و آشامیدنی طی دوره (1391-1387) و تشخیص تأثیر اعمال این ضرایب بر قدرت انحصاری صنایع است. برای رسیدن به این هدف از یک الگوی اقتصادسنجی دادههای پانلی و دادههای صنایع مواد غذایی و آشامیدنی در سطح کدهای چهار رقمی ISIC استفاده شده است. نتایج این مطالعه نشان میدهد که افزایش ضرایب مالیاتی علیالرأس، تأثیر نامطلوبی بر ساختار صنایع مواد غذایی و آشامیدنی به شکل افزایش قدرت انحصاری بنگاهها دارد که مؤید دیدگاه شومپیتر است.